t>

Breaking News

Penipuan Kerajaan Dalam Jual Beli Rumah Kos Rendah Yang Anda Mesti Tahu.

Sudah menjadi lumrah kepada setiap menteri kabinet yang baharu untuk mewujudkan dasar-dasar yang kononnya demi kepentingan rakyat.
Malangnya, sejauh manakah kabinet perdana menteri Malaysia mengkaji impak bagi setiap keputusan yang diambil?
Menteri Kesejahteraan Bandar, Perumahan dan Kerajaan Tempatan Tan Sri Noh Omar dalam Dewan Rakyat semalam terpinga-pinga apabila diajukan persoalan tentang skim pinjaman Projek Perumahan Rakyat (PPR) dan Perumahan Awam (PA)  Dewan Bandaraya Kuala Lumpur (DBKL) melibatkan skim “rent to own” sebelumnya.

Di dalam Dewan Rakyat, Tan Sri Noh menjelaskan Skim Sewa Beli Rumah dengan syarat rumah PPR akan ditetapkan pada RM3,000 supaya ia selaras dengan penerima BR1M dan mudah untuk kementerian membuat semakan sama ada mereka yang dapat rumah ini terdapat dalam senarai tersebut.
Beliau mendakwa skim sewa beli atau “rent to own” oleh kementeriannya yang akan diumum perdana menteri sebentar lagi untuk perumahan PPR sebagai tawaran kali pertama tidak tepat sama sekali.
Kementerian Wilayah Persekutuan dan DBKL telah melaksanakan penjualan PPR Majlis Tindakan Ekonomi Negara (MTEN) dan PA di Kuala Lumpur sejak tahun 2009 lagi.
Penjualan ini memberi peluang kepada warga kota membeli rumah kos rendah di bandar dengan permulaan  harga RM21,500 hingga RM35,000 melalui bayaran sewa tetap.
Pada Disember 2013, seramai 1,096 pembeli menerima dokumen penjualan rumah mengikut skim pembiayaan khas penjualan PPR MTEN dan DBKL dengan tawaran pinjaman menerusi bantuan daripada Kumpulan Wang Simpanan Pekerja (KWSP).
Secara keseluruhannya, Kementerian Wilayah Persekutuan dan DBKL menjual 45,358 unit rumah bawah skim ini. Namun, 21,850 unit rumah, iaitu hampir 50 peratus, bawah bekalan skim ini tidak mampu dibeli penyewa.
Situasi menang-menang?
Walaupun skim pembiayaan khas penjualan PPR MTEN dan PA memudahkan penyewa membeli dan memiliki rumah tetapi masih ada kelompongan yang menyukarkan penyewa mendapat tawaran pembelian rumah PPR dan PA DBKL.
Kadar faedah atau kadar keuntungan yang akan dikenakan ke atas pinjaman sebanyak 6.5 peratus, di mana 1 peratus adalah untuk kos perkhidmatan dan 5.5 peratus kepada KWSP.
Pada kadar 6.5 peratus selama 25 tahun, harga rumah asal boleh mencecah dua kali ganda iaitu daripada RM35,000 kepada RM70,800. Skim yang diwujudkan bukan memudahkan, sebaliknya menambah beban kepada rakyat.
Sekiranya kadar 2 peratus digunakan, sama seperti yang diberi oleh kerajaan Barisan Nasional kepada projek NFC, peminjam akhirnya hanya perlu membayar sebanyak RM44,400.
Hakikatnya kini, pihak kementerian akan mengulangi kesilapan yang sama sekiranya memperkenalkan dasar yang membebankan orang awam.
Pada 8 September 2016, Tan Sri Noh telah mengumumkan bahawa pihak pemaju boleh diberikan status yang serata dengan peminjam wang. Malah, para pemaju berhak mengenakan kadar setinggi 12 hingga 18 peratus pada orang awam untuk pinjaman perumahan.
Meskipun kadar faedah ini menghampiri dua kali ganda kadar yang ditawarkan oleh skim pembiayaan khas penjualan PPR yang lepas, Tan Sri Noh tergamak menggambarkan kadar faedah sebegini tinggi sebagai “situasi menang-menang”.
Kuasa kementerian beliau dalam meluluskan pengeluaran lesen bawah Akta Pemberi Pinjam Wang 1951 sebaiknya dimansuhkan.
Cadangan ini mampu mengawal selia saluran pinjaman kewangan yang seharusnya berpaksikan Bank Negara.
Kuasa pemberian lesen pinjaman oleh kementerian perumahan menjadi konflik kepentingan kepada menteri, termasuklah dalam hubungan dengan pemaju untuk memperoleh keuntungan sedangkan keutamaan kedua-duanya adalah menolong orang awam yang berpendapatan rendah.
Isu pemberian pinjaman oleh pemaju ini bukan hanya ditentang oleh pihak pembangkang tetapi ditentang juga oleh Menteri Kewangan II Datuk Johari Abdul Ghani. Beliau melihat modul yang dicadangkan oleh kementerian perumahan akan mewujudkan perniagaan yang kurang mapan antara pemaju dan pembeli.
Kadar faedah melampau
Di samping masalah kadar faedah yang terlampau tinggi dan ketidaksesuaian pemaju untuk memberi perkhidmatan pinjaman wang, terdapat beberapa persoalan yang membimbangkan saya dengan skim sewa beli PPR-PA ini.
Apa jaminan pembeli mampu melunaskan bayaran, sedangkan pada kadar bank 4 hingga 8 peratus juga sudah ramai yang terkandas?
Kementerian Kesejahteraan Bandar, Perumahan dan Kerajaan Tempatan perlu menyatakan kajian dalam menetapkan kaedah menentukan kadar faedah dalam pinjaman PPR-PA yang berpatutan kepada penyewa untuk mendapatkan unit rumah.
Kedua, berdasarkan kajian DBKL yang dijalankan pada tahun 2015, 35 peratus daripada 46,454 unit PPR dan PA dipercayai disewa oleh penyewa asal yang berdaftar dengan DBKL kepada penghuni lain, contohnya seperti pekerja asing.
Apakah kaedah dan rancangan menteri untuk pengawasan dan tindakan bagi mengatasi masalah penyalahgunaan unit PPR yang telah menghalang peluang warganegara yang layak dan berkehendak perumahan kos rendah untuk menyewa ataupun membeli unit PPR?
Terakhir dan terpenting, pengumuman belanjawan hari ini merupakan peluang terbaik perdana menteri untuk mengembalikan kredibiliti sistem kewangan yang berpaksikan Bank Negara Malaysia dan bukan mengutamakan kebajikan kroni seperti pemaju pilihan.
Akta Pemberi Pinjam Wang 1951 sewajibnya dimansuhkan oleh perdana menteri yang setakat ini tampaknya tidak mengendahkan pelbagai garis panduan dan akta bawah seliaan Bank Negara Malaysia.
* Nurul Izzah Anwar, seorang naib presiden PKR dan ahli parlimen Lembah Pantai.